Yunanistan Halk Cephesi’nin Çağrısıyla Avusturya’dan 1 Kişi Destek Açlık Grevi Yaptı
12 izlenme
Kategori
Haber
Eklenme Tarihi
DilTürkçe
Açıklama
Yunanistan Halk Cephesi’nin Çağrısıyla Avusturya’dan 1 Kişi Destek Açlık Grevi Yaptı
Şakran kadın hapishanesin ’de suçlu kimlik kartı dayatmasına karşı 151. Gündür süresiz açlık grevinde olan Tuğçenur Özbay’a destek vermek amacıyla 1 günlük destek açlık grevi yapanların videolarını yayınlıyoruz.
Günlerden bir gün, gökyüzünün sessizleştiği, rüzgârın bile yavaş yürüdüğü bir çağda, insanların vicdanını tartan görünmez bir terazi kuruldu.
O terazinin başında, adaletin ışığını taşıyan bir tanrıça bekliyordu. Elindeki kılıç ne intikam içindi ne de öfke. O kılıç yalnızca hakikatin önünü açıyordu.
Yeryüzünde ise genç bir kadın, yüz ellinci güne ulaşan büyük bir iradenin içinde yürüyordu. Gücü sofralardan değil, inancından; cesareti alkışlardan değil, vicdanından besleniyordu.
Her geçen gün beden biraz daha sessizleşiyor, fakat sesi dağlardan yankılanıyordu. Çünkü bazı mücadeleler sözlerle değil, sabırla yazılır.
Olympos'un doruklarından tanrıça yeryüzüne baktı ve şöyle dedi:
"İnsan bedeninin sınırları vardır; fakat adalet arayışının sınırı yoktur. Tarih, yalnızca kazananları değil, vicdanı uğruna bedel ödeyenleri de hatırlar."
Gökyüzünde yıldızlar birer meşaleye dönüştü. Rüzgâr, umut taşıyan bir ezgi gibi vadilerden geçti. İnsanlar, farklı dillerde aynı duyguyu fısıldadı:
"Adalet, en karanlık gecede bile yolunu arayanların ışığıdır."
Ve o gün, yüz ellinci gün olarak yalnızca takvimlere değil, sabrın ve insan iradesinin destanına da kazındı. Çünkü bazı hikâyeler bir kişinin değil, insanlığın vicdanına yazılır.
Şakran kadın hapishanesin ’de suçlu kimlik kartı dayatmasına karşı 151. Gündür süresiz açlık grevinde olan Tuğçenur Özbay’a destek vermek amacıyla 1 günlük destek açlık grevi yapanların videolarını yayınlıyoruz.
Günlerden bir gün, gökyüzünün sessizleştiği, rüzgârın bile yavaş yürüdüğü bir çağda, insanların vicdanını tartan görünmez bir terazi kuruldu.
O terazinin başında, adaletin ışığını taşıyan bir tanrıça bekliyordu. Elindeki kılıç ne intikam içindi ne de öfke. O kılıç yalnızca hakikatin önünü açıyordu.
Yeryüzünde ise genç bir kadın, yüz ellinci güne ulaşan büyük bir iradenin içinde yürüyordu. Gücü sofralardan değil, inancından; cesareti alkışlardan değil, vicdanından besleniyordu.
Her geçen gün beden biraz daha sessizleşiyor, fakat sesi dağlardan yankılanıyordu. Çünkü bazı mücadeleler sözlerle değil, sabırla yazılır.
Olympos'un doruklarından tanrıça yeryüzüne baktı ve şöyle dedi:
"İnsan bedeninin sınırları vardır; fakat adalet arayışının sınırı yoktur. Tarih, yalnızca kazananları değil, vicdanı uğruna bedel ödeyenleri de hatırlar."
Gökyüzünde yıldızlar birer meşaleye dönüştü. Rüzgâr, umut taşıyan bir ezgi gibi vadilerden geçti. İnsanlar, farklı dillerde aynı duyguyu fısıldadı:
"Adalet, en karanlık gecede bile yolunu arayanların ışığıdır."
Ve o gün, yüz ellinci gün olarak yalnızca takvimlere değil, sabrın ve insan iradesinin destanına da kazındı. Çünkü bazı hikâyeler bir kişinin değil, insanlığın vicdanına yazılır.
Etiketler
